گناهان گذشتهء ما را ومحو كنى سيئات ما را ، تا گناهان گذشتهء شما را بيامرزيم وهر كه گناهى نداشته باشد وبر ولايت ايشان ثابت باشد ثوابش را زيادة مىگردانيم ، پس أكثر ايشان أطاعت نكردند وگفتند : ما را ريشخند مىكنند ، در درگاه به اين رفعت چرا خم شويم وآن جمعى را كه نديده‌ايم چرا تعظيم نمائيم ؟ پس پشت خود را بسوى دروازه كرده وبه آن نحو داخل شدند وبه جاى حطّه « حنطه حمراء » گفتند يعنى : گندم سرخ پاك كرده براي ما بهتر است از آنچه ايشان ما را به آن تكليف مىكنند ، پس حق تعالى عذابي كه از آسمان مقدّر شده بود بر ايشان فرستاده ودر كمتر از يك روز صد وبيست هزار نفر ايشان به طاعون مردند وآنها جمعى بودند كه خدا مىدانست كه ايمان نخواهند آورد واز نسل ايشان مؤمني بهم نخواهد رسيد « 1 » . تمام شد حديث ، وبنابراين در آية هيچ تكلفى در كار نيست . پنجم : وَإِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى وَاسْتَكْبَرَ وَكانَ مِنَ الْكافِرِينَ « 2 » يعنى : « يادآور آن وقتي را كه گفتيم مر ملائكة را كه : سجده كنيد از براي آدم ، پس سجده كردند مگر شيطان ابا كرد وتكبر نمود وبود از جملهء كافران » . كلينى به سند معتبر از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام روايت كرده است كه : چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در خواب ديد كه أبو بكر وعمر وبنى اميّه بر منبرش بالا مىروند بسيار بر أو دشوار آمد كه بعد از أو غصب كنند حقّ وصىّ أو را ، پس حق تعالى از براي تسلّى آن حضرت فرستاد ووحى كرد بسوى أو كه : يا محمد ! من امر كردم وأطاعت من نكردند پس جزع مكن تو هرگاه أطاعت تو نكنند در حقّ وصىّ تو « 3 » . ششم : إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً . إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَكانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً . يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْراً لَكُمْ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَكانَ اللَّهُ عَلِيماً

--> ( 1 ) . تفسير امام حسن عسكرى عليه السّلام 259 - 261 . ( 2 ) . سورهء بقره : 34 . ( 3 ) . كافى 1 / 426 .